عوام باك نداريم اما از امثال شما نحارير عديم النظير منزجر ميگرديم چو مقالات افادت آيات شما بر صفحات روزگار خواهد ماند اكنون ملتمس آنكه قدوم افاضت لزوم بقلعه رنجه فرمايند تا شرايط خدمتكارى مرعى گردد و وى چارهء به غير از سازگارى با آن خبيث ستمكار نداشت گفت آمدن بقلعهء متصور نيست اما شرط كردم كه بعد اليوم سخنى از من كه لايق حال ايشان نباشد سر نزند نظم : اگر دشمن نسازد با تو اى دوست * تو ميبايد كه با دشمن بسازى و گرنه يكدو روزى صبر فرماى * نه او ماند نه تو نه فخر رازى پس فدائى سيصد مثقال زر نزد او نهاده گفت اين وظيفه يكسالهء شماست مقرر چنان شده كه هر ساله موازى اين رئيس ابو الفضل بشما رساند و دو برد يمانى جهة امام آورده‌ام و در حجرهء منست بعد از رفتن من آنها را بردارند بعد از آن از حجره بدر جسته غايب شد و او حسب الموعود آن دو برد را بچنگ آورده بعد از آن در خلافيات زياده از اين نگفتى خلافا للاسماعيليه يكى از شاگردان سئوال كرد كه در باب آنطايفه موجب آن اطناب و منشاء اين اختصار چيست گفت ايشان برهان قاطع دارند نظم : گر زبان تو رازدارستى * تيغ را با سرت چه كارستى تيغ را چون به قصد جان كردند * راست بر صورت زبان كردند حكمت : بيشتر آفات كه بحيوانات رسد سبب آن فقدان نطقست و منشاء اوليهء مخافات انسان را وجدان آن‌كه آفة الانسان من اللسان بيت : بنطق آدمى بهتر است از دواب * دواب از توبه گر نگوئى صواب [ 360 - چهارده تن فرع اسماعيليهء مغرب . ] 360 فرع آل اسماعيل اسماعيليه دو فرقه‌اند فرقهء اول اسماعيليهء مغربند و ايشان چهارده نفرند مدت ملكشان از سنهء 296 ست و تسعين و مأتين تا سنهء 556 ست و خمسين و خمسمأة دويست و شصت سال محمد الملقب بمهدى بن عبد اللّه بن قاسم بن احمد بن اسماعيل بن امام جعفر الصادق بيست و شش سال احمد بن مهدى الموسوم بقائم دوازده سال اسماعيل بن قائم الملقب بمنصور المشهور بمعز الدوله بيست و چهار سال نزار بن معز المعروف بعزيز بيست و يكسال منصور بن جرير المشهور به حاكم بيست و پنجسال على بن حاكم المدعو بطاهر شانزده سال معد بن طاهر الموصوف بمستنصر شصت سال احمد بن المستنصر المسمى بمستعلى دوازده سال منصور بن مستعلى الملكى الموصوف بآمن بيست و هفت سال عبد الحميد بن مستنصر المعروف بحافظ بيست سال محمد بن حافظ الملقب بطاهر پنجسال عيسى بن طاهر الشهير بفايز سه سال محمد بن فايز المذكور بعاضد دوازده سال [ 361 - اسماعيليهء ايران هشت تن بودند . ] 361 فرع دوم فرقهء ثانى كه در ايران استيلا يافته‌اند و ايشان را ملاحدهء قهستان و رودبار خوانند هشت نفرند كه زمان تسلط ايشان صد و هفتاد